VOU PLANTAR UNHA LEIRA

Sempre que me preguntan,

que son hippie con gañas

Eu sempre lles respondo

Quiás, mimás, xalás

Din por aí que dentro de nada

haberá no País, zonas reservadas

coma os indios nas reservas

e mentras, se non conservas

serás indi+ na tribu do rei Artur

vou facer un disco

dieta atlántica
interior
castaña
pataca
tres platos postre


o outono empeza co cambio da hora.
cambiar unha hora pola outra
dieta de tempo
ritmo de 4 por catro, cun silencio no beat final

Rumiante

As vacas con nome dan máis leite.
Coñezo unha moza que di que vive nun sitio onde as vacas ainda teñen nome.
E outra moza que tén un grupo chamado "As vacas"


Deconstruindo a Vaca , é facer unha Vaca Acción?


Pero, que é realmente unha Vaca?

alea jacta

jalea acta
ale, a jactá
ata jaleac
lea ajac tá

etc

As combinacións son limitadas,
cansad+ de combinar,
de camiñar,
de cambiar de letra, a ver se...

Aceptando que hai xogos nos que só se trata de xogar, aprender, e non gañar
Aceptar ser peón (ou ficha maior dun xogo xogado polo DEstino
Ou cambiar de xogo (tras do xadrez sempe había un parchís

todo está inventado

o ilusorio de pensar que transitamos por paraxes descoñecidos
o pretencioso de volcar ouro sobre latón
o fantástico de voltar a mirar as fotos vellas con superioridade
o vaidoso de pensar que estamos por diante das civilizacións marcianas
o infantil de pensar que nos escoitan tod+s +s adult+s da contorna
o parcial da concentración parcelaria
a gloria do touro no curral

eso non o teño agora
non sei se será problema

áxil

ás
xis
xiiiisss
szzzassss
la la la

oooo
hhh
ha
.

singing in da rain

Fin ou Destino

Nos intres nos que tento retorcer o Destino que me asaltou coma unha puñada por camiños que pensaba que coñecía por transitados... o Destino xoga coma unha bolsa de plástico no ventiño do calexón...

A traxedia no teatro seica é o destino insalvable.

A comedia sería o cárcere do carácter de persoaxe sen sabelo, a rixidez de mente e acción, que choca contra todo o que está arredor sen beneficio máis que para quen observa.

E a traxicomedia revela as pretensións dunha persoaxe por salvarse no medio do Oseano.

Esta é a esencia do drama segundo a Poética de Aristóteles.

A risa-pranto en espello son símbolos do Teatro.

como ia dicindo

era asi, ou xa m esquecera. Enviar dnd o mobil. A ver. Un susurro. 160 caracteres de clin-clan_zas. Mellor cincelando

SACHANDO NO CORAÇAO

A negra cantaba "jodido pero contento"...
¿Por que as mulleres cantan, como lle pasaba á de Mecano, con voz de home?

¿Por que nos encanta sufrir, e logo cantando nos sentimos mellor?

Esa droga doada da guitarra, cando notas que +s veciñ+s parece que se molestan e logo calan coa túa respiración. (anque pola noite é excesiva, anque cantes baixiño baixiño)

Temos




Non podia resistirme a poñer esta imaxe, cando a vin

FARTURA

Fart+ de papeis
Fart+ de andeis
Fart+ de enredos
Fart+ de obrigas
Fart+ de pantallazos
Fart+ da crueldade
Fart+ da realidade
Fart+ da debilidade impostada
Fart+ da autoridade impostada
Fart+ de saber
Fart+ de que sempre sexa igual
Fart+ de "éche o que hai"
Fart+ de estar farto, non de fartura
Fart+ de non dixerir
Fart+ de non dar

FART

borrador definitivo

...
...
..
..

..
.


.

.
.
.



.

ANALISE POST ELECTORAL GALEGO

Esta é a imaxe da mudanza.
A da esquerda é unha de Cooca Coola, pero semella non ter etiqueta. É un engano a ollos vistas.
A do medio parece a de seempre, pero tén estética retro.
E a da dereira tén moito cartel, pero logo non é para taanto.

Agardo que no ano Darwin non haxa moito darwinismo social

voltou o inverno

para unha cultura labrega é o inferno, que non tén nada a ver con lumes de aceites fervendo.

chega a hora da mordaza?, do pisón? do ppensamento único?

xa sabemos contra quen barallar agora

antes estabamos agardando un sol que non chegou a quentar

GALIZA NON SE VENDE?

Caravana de Concertos Reivindicativos:

En Ourense (xoves 12), Corrubedo e Compostela (domingo 15)..

A Rede de Movementos Sociais e Culturais segue a moverse. Porque a verdadeira política é a do día a día na rúa (e na túa casa, que leria).

En Ourense, como non, sempre lle dan/damos un toque identitario.

Decidiuse facer o día de compadres no que as mozas constrúen bonecos con forma de homiño para os queimar (anque hai variacións). E os mozos tentan impedilo. Pero sempre hai salvagarda nalgún bar. E viño. E risa.

Repichoca, pasarrúas, regueifa (preparada e espontánea),concertos folk, obradoiros para peques... buff ..quen non queira non vai...)

Eu irei lá, que xa me estou preparando na capital

TRADUCIRE PLEASE

Lembro estar a enredar naquela imposible traducción do verso que empezaba a gloriosa canción:
Now I´ve heard there is a secret chord, etc, que é unha das máis versioneadas que existen. Faltaba en galego,
que sería:
Disque hai un acorde segredo...
Que non encaixa na métrica da superrecoñecible canción.

Á xente semellaríalle máis ben un repertorio de Striptís de Supermartes.
Pero Juan Perro tentouno hai un tempo, facer en castellano de castilla temas en inglés. Gardar o espíritu dicía, reinventando a letra.

Sería caralludo, neste día gris, agardando o trebón que non da chegado, amarrad+s en porto alleo, que saira de golpe a canción enteira.

O proxecto de Darío Xohan Cabana eran 1000 traduccións de clásicos. Porque si. Porque a lingua era deusa e superior, arredor da que se volcaban as esencias.
¿E se non fora tal, e o materialismo tivera máis a ver ca gramática xenerativa?
¿E se a diferencia estivera na boca, e non na lingua?

ESTRES ANDO

Incribelmente onte pola noitiña conseguin bañarme ás beiras do Miño,
e deixarme nas mans dunha profesional (no senso literal da palabra) para liberarme cunha masaxe Zen de dúas cousas:
-Unha miga de exceso de ocupacións sen tope
-Un bono (de dous) sen empregar de agasallo

Quen o diría nestes días de nevarada, co meu Clío xeadiño e bafarante (ben, bafaraba eu)


Miña nai xa me dicía: vai agora (en setembro) e eu dicíalle: xa, pero agora en setembro teño moito choio.

Quen teña problemas de pel o efecto do baño termal é inmediato. Quen teña problemas de precisar un acougo ou peores, como di miña nai "os baños, ou 7 ou 9 días, se non non valen moito".

P.S.: o de Zen é irrelevante.
O que relaxa é o baño a 42 graos, e unha suave masaxe de 1 hora (menos non se ocupa ninguén en nada que mereza a pena)

PS.2: Un achádego da cultura Zen á parte da meditación, son os koan: versos ou epigramas que aparentan ser contradictorios. Un dos máis famosos é "o aplauso cunha soa man".

CICLO TÍMIC+S ?

Ciclópe+s? Non, bi-cíclic+s

Tímid+s? Non, tempos íntim+s

Eufóricos e depresiv+s
Depreciandonos

A brétema. A lañucenta brétema emocional.
A cegueira que da a espesura mental (densa ou fonda?)

¿Quen se cruza, de quen é a sombra?

As árbores que non deixan ver a friaxe.

Din que a calor é enerxía desperdiciada. Xeramos enerxía?

Xa o dicía + outr+ : non hai xeracións, só creacións individuais (e cada día tén o seu berce)


Amén...

LOOP

Alee up
Aaaale hop
Aaaaa huuiiii

Últimamente paso máis tempo en Santiago e na estrada que na casa.


¿Non hai ás veces esa sensación no bambán de... euforia...,
e de súpeto estás xa dando voltas por riba da barra, e non sabes se sabes se segues ou soñas que das voltas e voltas, coma nos medos infantís

A tarde toda non, pero pero unha miga na chuvia na noitiña, cando ninguén mira os teus pés mollados, ás veces mola saltar as pedras coma acariñando animais

O DEMO DA MUSICA RÓ EN GALEGO

-De 30 bandas do proxecto DEMO da adorable Radio 3, catro son galegas
-O Proxecto A Coruña Son, xa está na 2ª edición, e o mesmo SAntiago Auserón vai dicindo por aí que somos do que non hai en canto a creatividade e variedade.
-A Tele Galega dende este xaneiro 09 vai producir un Programa de música ao vivo


QUE DEMO FALTA?

-Cambiar de Chip?
-Facer un Clip?

-Escribir
-Poñer as liñas do pentagrama
-Acudir aos concertos?

PONTE BELA POR FAVOR

Impresióname tanto o novo coma o vello
Impresióname tanto a decadencia do que foi elegante coma a prestancia do novo
Impresióname tanto a xente que é nova por ser renovada como a xente bela por ser vella
Impresióname tanto o que coñezo de vello coma o que me sorprende


Esto da dereita era o café Savoy de Pontevedra, tiña boas vistas.

E o de baixo é a ponte que da á Avda de bós? aires en Pontevedra.
Dous clasicos na cidade na que +s pequen+s ainda rulan en pantalón curto na praza, con calcetíns con pompóns